Logo Muzeum Domków dla lalek

Muzeum Domków dla Lalek

Pałac Kultury i Nauki, Pl. Defilad 1, Warszawa_ wejście od strony ul. E. Plater_czynne codziennie w godz. 9-19

wystawa  czasowa

DAWNE ZAWODY W MINIATURZE

1-31 października 2020

Wystawa prezentuje 12 miniaturowych dioram - warsztatów rzemieślniczych i pracowni, które w oryginalny sposób - z typowym dla artystki poczuciem humoru i stylem - opowiadają historię dawnych, tradycyjnych zawodów, takich jak praczka, lutnik, kowal, modystka, szewc czy szwaczka kołder.

Eksponatom towarzyszą opracowane specjalnie na potrzeby wystawy teksty, które faktami i ciekawostkami uzupełniają opowieść o pracy rzemieślników, ukazaną w maleńkich wnętrzach.

Mamy nadzieję, iż ta wielowymiarowa, wzbudzająca zachwyt wystawa będzie nie tylko swoistym upamiętnieniem odchodzących w przeszłość zawodów, ale też fascynującą lekcją historii dla osób, które dopiero odkrywają ginące profesje i nostalgiczną wyprawą w przeszłość dla tych, którzy nadal pamiętają tradycyjne, liczne jeszcze do niedawna warsztaty oraz pracownie usługowe współtworzące koloryt i miejski krajobraz m.in. warszawskiego Śródmieścia.

Poniżej przedstawiamy wystawę w wersji on-line, gdzie eksponaty zostały zaprezentowane w formie 12 galerii zdjęć, opatrzonych skróconymi opisami. Jednocześnie gorąco zachęcamy do osobistego odwiedzenia pełnej wystawy czasowej, którą przez cały październik można oglądać bezpłatnie w Muzeum Domków dla Lalek w Warszawie. Jest to wyjątkowa okazja, by zobaczyć te miniaturowe dzieła sztuki na żywo i dowiedzieć się o nich jeszcze więcej. Zapraszamy!

​Dioramy zostały wykonane przez artystkę-miniaturzystkę, ELŻBIETĘ MARCINKOWSKĄ-WILCZYŃSKĄ w ramach stypendium twórczego ufundowanego przez FUNDACJĘ BELLE ÉPOQUE, 

prowadzącą MUZEUM DOMKÓW DLA LALEK W WARSZAWIE

ELŻBIETA MARCINKOWSKA-WILCZYŃSKA

(ur. 1953)

Konserwator dzieł sztuki, artysta - plastyk. Absolwentka Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie na Wydziale Konserwacji Dzieł Sztuki. Od blisko 15 lat, jako artystka-miniaturzystka, tworzy kolaże i prace w formie dioram, domków i pokoi, a także inspirowane stylami historycznymi miniaturowe meble, sprzęty, narzędzia, tekstylia i ubiory.

Z Fundacją Belle Époque współpracuje od 2015 r., prowadząc regularnie różnego rodzaju warsztaty twórcze, zaś kilka prac artystki jest prezentowanych na stałej ekspozycji w Muzeum Domków dla Lalek. 

LOGO_SRODMIESCIE_biale_finansowanie.png

MUZEUM DOMKÓW DLA LALEK / THE DOLLHOUSE MUSEUM

dyrektor Aneta Popiel-Machnicka
 


wykonanie dioram Elżbieta Marcinkowska-Wilczyńska
opracowanie tekstów Zofia Jusiak, Marta Traczyk
współpraca Dagna Cichoń, Magdalena Molak-Szmidt, Patryk Zacharzewski

opracowanie wystawy on-line Mariusz Milewski
podziękowania Grażyna Zborowska



koncepcja i opracowanie wystawy, projekty graficzne i zdjęcia Aneta Popiel-Machnicka

INTRYGUJĄCA LEKCJA HISTORII ŻYCIA CODZIENNEGO

Czym zajmowała się modystka? Czy garncarz tworzył wyłącznie garnki? Do czego lutnikowi dusza? Wystawa DAWNE ZAWODY W MINIATURZE odpowiada na te i wiele innych pytań. To fascynująca podróż w przeszłość - zarówno dla osób, które doskonale pamiętają popularne niegdyś zakłady rzemieślnicze czy usługowe, jak i dla bardzo młodych odbiorców, którzy dopiero odkrywają świat miniony - czasy dzieciństwa swoich rodziców czy dziadków.

 

Dwanaście dioram przedstawiających dawne, klasyczne warsztaty i pracownie  wykonała specjalnie na tę wystawę artystka Elżbieta Marcinkowska-Wilczyńska. Powstałe prace są przykładem niezwykle rzadkiej w Polsce dziedziny rzemiosła artystycznego, jaką jest tworzenie domów dla lalek i miniatur.

1.

FOTOGRAF

Tradycyjne zakłady fotograficzne, które ukształtowały się w połowie XIX w., specjalizowały się w portretach. Rolą fotografa był dobór odpowiedniego tła i rekwizytów, upozowanie modela, a następnie wykonanie, wywołanie i retusz zdjęcia. Zakłady takie, choć już nieliczne, spotkać można do dziś.

2.

GARNCARZ

Garncarstwo ma swoje korzenie w epoce kamienia, zaś wyrób naczyń glinianych jako profesja upowszechnił się wraz z wynalezieniem koła garncarskiego. Garncarze wykonują z gliny naczynia i przedmioty codziennego użytku oraz wypalają je w specjalnych piecach, zajmują się także ich zdobieniem.

3.

KOWAL

Kowalstwo to zawód wywodzący się z czasów starożytnych i popularny jeszcze w XX w. Rzemieślnicy ci wykonywali oraz naprawiali przedmioty użytkowe i dekoracyjne z kutego metalu, przeważnie z żelaza, a także podkuwali konie. Do dziś profesja ta przetrwała głównie w formie kowalstwa artystycznego.

4.

KRAWCOWA

Krawiec i krawcowa to rzemieślnicy zajmujący się konstrukcją, krojem i szyciem odzieży dla indywidualnych odbiorców, a także drobnymi przeróbkami ubrań. Zwyczajowo krawcy specjalizują się w odzieży ciężkiej, typu płaszcz czy garnitur, a krawcowe w lekkiej – takiej jak sukienki.

5.

LUTNIK 

Lutnicy specjalizują się w wytwarzaniu i naprawie szyjkowych instrumentów strunowych np. gitar lub skrzypiec. Posługują się oni przy tym tradycyjnymi, ręcznymi narzędziami. Rzemiosło to wymaga wiedzy i smaku artystycznego, które pozwalają stworzyć instrument o doskonałym brzmieniu.

6.

MODYSTKA

Modniarstwo polega na projektowaniu, konstruowaniu i dekoracji kobiecych nakryć głowy. Jest to jedno z niewielu rzemiosł, w którym dawniej mogły kształcić się kobiety. W pracowniach modystek często znajdowały się saloniki, gdzie można było przymierzyć i kupić np. gotowy kapelusz.

7.

PIEKARZ 

Pierwsze piekarnie powstawały już w czasach starożytnych. Piekarz zajmuje się kolejnymi etapami wyrobu pieczywa – od przygotowania ciasta do wyjęcia z pieca gotowych wypieków. Rzemiosło to wymaga zarówno wytrzymałości fizycznej, jak i znawstwa produktów oraz receptur.

8.

PRACZKA 

Praczki zajmowały się zawodowo praniem ręcznym, zwłaszcza bielizny osobistej, stołowej i pościelowej. Doskonale znały się na środkach piorących, uszlachetniających i zabezpieczających tkaniny. Zawód ten zanikł w drugiej połowie XX w., wraz z upowszechnieniem się pralek.

9.

STOLARZ 

Stolarstwo wyodrębniło się w średniowieczu z ciesielstwa. Stolarze specjalizują się w wykonywaniu z drewna mebli, a także ozdobnych i funkcjonalnych elementów elewacji oraz wnętrz. Ich praca obejmuje rozrysowanie, konstrukcję i wykończenie powierzchni tworzonego przedmiotu.

10.

SZEWC 

Szewstwo praktykowane jest już od czasów starożytnych. Tradycyjnie zawód ten polega na konstrukcji, kroju i szyciu obuwia, a także na jego naprawie. Współcześnie praktykowane jest nadal w obydwu formach, choć naprawy szewskie cieszą się większą popularnością niż szewstwo miarowe. 

11.

SZYCIE KOŁDER 

Proces tworzenia kołdry zaczyna się od uszycia wsypy, czyli worka z gęsto tkanej tkaniny. Po napełnieniu wsypy pierzem, puchem lub wełną, pikuje się ją na specjalnej ramie. Nieliczne dziś pracownie szycia kołder oferują też naprawę, przeróbki i odświeżanie używanych pierzyn. 

12.

ZIELARKA 

Medyczne właściwości ziół znane są ludzkości od czasów prehistorycznych. Jeszcze w XX w., na wsiach, z problemami zdrowotnymi często zwracano się do zielarek i zielarzy, którzy zbierali rośliny i sporządzali z nich różne medykamenty. Przeprowadzali także drobne zabiegi i rytuały lecznicze.

tło_zawody_S.jpg

MUZEUM DOMKÓW DLA LALEK W WARSZAWIE   muzeum@MuzeumDomkow.pl